پسته ششصد و شصت و نهم
چمدونم رو میارم و میذارم وسط اتاق، از طبقه اول، از کمدها، از کشوها هر چی نیاز دارم میریزم توی چمدون.
گاهی باید بیخیال بود بی برنامه قبلی ذلت رو بزنی به دریا، لدون هیچ دغدغه ایی وسایل هات رو جمع کنی و چند روزی از هنه چیز فاصله بگیری.
فعلا توی سفر به سر میبرم، تا آهر هفته برگردم و دوباره وسایل هامو به حالت اولیه برگردونم، برم پی کارهام، سفارشها و باز هم دغدغه های همیشگی...



پسته نوشت1: 
جان و دل با اوست هر جا میبرد
"ـمعیری"

[ سه شنبه 26 تیر 1397 ] [ 01:30 ق.ظ ] [ پسته خانوم ] [ پسته شکسته () ]
آخرین مطالب